Dat lijf, dat is wat he….

De meesten van ons zijn er niet echt tevreden over. We vinden onszelf te lang, te kort, te dik, te dun. De taille is niet smal genoeg, de schouders zijn niet breed genoeg. We willen een platte buik, strakke benen, mooie vormen. Geen rimpels!

We sleutelen wat af.  Het is tegenwoordig heel gewoon om je lijf zo te maken als jij wilt. Als het met dieet en sportschool niet lukt, zijn er mogelijkheden genoeg. Plastische chirurgie en botox zijn geen uitzondering meer. Kortom aandacht genoeg voor ons lijf.

Maar luisteren we ook naar ons lichaam? Of zijn we alleen geïnteresseerd in de buitenkant? Nemen we rust als ons lijf zegt dat we moe zijn? Kijken we waar we onder gebukt gaan als we nek- en schouderklachten hebben? Hebben we oog voor waar we ons aan vertillen als we rugpijn hebben? Onderzoeken we wat ons zwaar op de maag ligt als we buikpijn hebben?

Maar al te vaak gaan we daar aan voorbij. Het is te simpel om te zeggen dat de uitdrukkingen in de taal toevallig zo zijn ontstaan. Ons lichaam is onze stoppenkast. De kunst is om de kortsluiting te vinden. Die vind je door te luisteren, door aandacht te schenken. Echte aandacht. Wat wil je lichaam je nou precies vertellen? Door daarnaar te luisteren, kun je voorkomen dat de stop telkens weer opnieuw doorslaat.  Dus zorg goed voor jezelf. Aandacht voor de buitenkant is prima. Maar vergeet niet te luisteren.  Iedereen wil gehoord worden. Ook jouw lijf.

Wil je weten hoe je je lichaam op een heel eenvoudige manier aandacht kunt geven? Vraag  dan de gratis minicursus aan over het in balans brengen van je lichaam.